Bilim sonu olmayan bir büyü gibidir. Kendi içerisinde tutarlı her zaman soru sorup çözümünü de barındıran kurallar bütünüdür.

Bilim teoride insanlığa faydalıdır ve durmadan kendini yeniler ancak pratikte de böyle midir tartışılır. Rönesans ve reform öncesi din ne kadar etkili ise bilim de şu anda kitleleri etkileyecek boyuttadır. Çünkü tıp, elektronik, haberleşme, fizik, mühendislik gibi birçok alanda ilerleme son hızla devam etmektedir. Bilim bilindiği kadarıyla Mezopotamya bölgesinde hatta Mısırlılar tarafından ilk olarak ele alınmıştır. Sonrasında ise birçok millet tarafından ele alınıp işlenip bu günlere kadar gelinmiştir. Evreni, insanları dünyayı anlama çabasıyla doğan sonra da gelişip bu günlere kadar gelebilen bir alandır.

Komşu Komşunun Külüne Artık Muhtaç Değil mi?

Gelişen mimari, yaşanılan başkalaşmalar, fikir ayrılıkları ve daha bir sürüsü insan ilişkilerinde
eski tadı vermez oldu artık. Hakim olan düşünce hep ‘Kimse bana dokunmasın, hayatıma
karışmasın, ben de kimseye karışmayayım.’ Oldu ve yoldan geçen her insan sinirli her insan
düşünceli ve birbirine merhaba demekten aciz oldu. Bugün çekinmeden bir komşunuza gidip
1 bardak süt isteyebilir misiniz? Acaba benim hakkımda ne düşünür, beni yargılar mı, beni
tersler mi diye düşünmez misiniz? Dahası siz gideceğiniz komşunun aslında o size gelince
düşüneceklerinizi düşünmesinden korkmaz mısınız?
Tüm bu soruların yanıtları kendi kişisel ilişkilerinizde gizlidir. Ah o eskiler diyip klişe bir cümle
tamamlamak elbette ki istemem ancak yeri gelince 1 ekmeğin yarısını paylaşan insanlara ne
oldu? Kim ve neyi düşünerek bu kadar çıkar düşkünü bir hale gelindi? Yargılama kavramı aynı
bina içindeki insanlara da mı bulaştı? Hep görünmez duvarlar örülmeye başlandı. Kim kimi ne
amaçla kolluyor, kim kime ne amaçla 1 bardak su veriyor hep bunun altında bir şey
aranmaya başlandı. Dostluklar hep uzaklarda aranmaya ve küreselleşmek istenirken aslında
daha da yobaz bir hale gelindi. Kapı komşumuza günaydın demek halini hatırını sormak bu
kadar zor olmamalıydı. Teknoloji alanında gelişirken sosyal alanında bu kadar yozlaşmak
acizlikten öte değildir. İki arkadaş bir araya geldiğinde ilk önce nasılsın demeyi unuttu ve
bunun yerine hadi bir selfie çekelim de instagrama atalım demeye başladı. O fotoğrafla
gerçek dostlara sahip olduğunuza kalpten inanıyor musunuz?
Kendinizi sorgulamaya başlarken bugün ne giysem ya da twitter’a ne yazsam diye
düşünmeyin. Ben nerede hata yapıyorum da bu kadar yalnızlığa itildim diyin. Kimseyi yalnız
olmadığınıza inandırmak zorunda değilsiniz ancak kendinizi yalnız olmadığınıza
inandırmalısınız. Buna inandırırken de kendinizi asla kandırmamalısınız. Bugün kendinize bir
iyilik yaparak şu an evdeyseniz bir kalıp kek yapın ve komşunuza ikram edin. Göreceksiniz ki
sizin kadar onun da buna ihtiyacı olacaktır. Başınız sıkıştığında çalacak bir kapınız olduğunu
bilin. Hayatta her şeyin de karşılıklı olmadığını da. Beklentilerinizi alçak tutmadıkça bir şeyler
elde edemezsiniz. Yalnızlığınızı paylaşmayı öğrenin.
Yaşlı insanlar hep anlatır durur önceden şöyle yapardık böyle yapardık diye, anlatırken bile
içleri heyecan dolar. Onları dinlerken bizler hayal edemediğimiz için sıkılır ve anlam
veremeyiz. Anlattıkları olaylarda hep bir dostları bir komşuları dahil olur işin içine. Eskiden var
olan ‘komşuluk’ kavramını bilmeyen biz hor görürüz bu hikayeleri. Abartı bile gelir hatta.
Anneannemiz başlar anlatmaya… Bir gün çok işim vardı yetişemiyordum da komşum yardıma
yetişti diye. Nasıl olurda bir komşu başka bir komşunun işini halleder ki diye geçer içimizden.
Sosyal ağlarda tanımadığımız insanları benimseyip onları takip ettiğimizi unutur ‘olur mu
anneanne sende abartıyorsun biraz’ diye cevabı yapıştırırız. Bilmiyoruzdur çünkü o
samimiyetin ne olduğunu. Soğuk dört duvarlardan başka komşuluk eden yoktur bize.
Sizce de insanlık körelmedi mi? Duygu düşünce hassaslığı hep mantıkla yer değiştirmedi mi?
Mantığa uygun hareket etmek elbette önemli. Peki ya kalp? Hisler ne olacak hiç düşündünüz
mü? Sorular sorular sorular… Hep cevabını bildiğimiz ama asla sesli olarak dillendirmediğimiz
sorular. Gelin bu gidişata bir son verelim ve herkes kalbinin içini süpürsün ve insanlık
tertemiz olsun. Eskinin yeri elbette dolmaz ama yeniden bir düzen kuralım. Olmayacak bi şeyi
değil dostluğu tutalım.

İlişkilerde Empati

İnsanoğlunun en derin açığı,anlaşılmak,sevilme ihtiyacı ve saygı duyulan biri olabilmektir.
Empati temelde insanın kendisini karşısındakinin yerine koyabilmesi anlamına gelen bir
kavramdır.Kişi kendisini, karşısındakini anlamaya yöneltmişse,onun duygu ve düşüncelerini de
anlamaya ve onun gözünden bakabilmenin nasıl olduğunu anlamaya başlamış demektir.
İnsanların birbiriyle empati kurabilmasi için öncelikle birbirlerini dinlemeleri gerekmektedir.Oysa
günümüzün hızlı tempolu yaşamında,söylenilenleri dinlemek,karşımızdakinin konuşmasını
bitirdikten sonra ona cevap vermek olarak değerlendirilmektedir.İnsanlar karşıdaki kişi
konuşurken onu dinlemek yerine,onun konuşması bittikten sonra vereceği cevabı hazırlamakla
meşgul olmaktadır.Bu durum dinlemek değil sadece duymak anlamına gelmektedir.
Herkes konuşmak,dinlenmek,sevilmek,şefkat görmek istemektedir.Ancak buna sahip olmanın
yolu öncelikle karşıdakinin görüşünü anlamak,o kişinin söyleyeceklerine önem vermek,o kişiye
herşeyden önce insan olarak özen gösterdiğinizi hissettirmekten geçmektedir.Dünyaya o kişinin
bakış açısından bakmaya çalışmak,yani empati kurmak o kişiyle bağlarınızı derinleştirerek güvene
dayalı bir ilişki oluşturmanızı sağlayacaktır.Karşılıklı olarak birbirini dinlemeyi başaran çiftlerin
güvene,saygıya ve samimiyete dayalı sağlam temelli ilişkiler kuracakları açıktır. Empati,aşk,iş,
arkadaş veya aile bağlarında sağlıklı ve sağlam temeller oluşturan bir davranış ve anlayış
biçimidir.Belki sık sık rastalanılan bir cümle de olsa \’\’Beni eleştirme,beni anlamaya çalış,
benim ayakkabılarımı giyerek,benim yürüdüğüm yollardan yürü\’\’ demek empatiyi bir doğru
iletişim becerisi olarak tanımlamak yerinde olur.
Durum aşk ilişkilerinde de aynıdır.Kişiler birbirlerine aşık olup,sevseler de eğer birbirlerini
dinleme ve anlama yeteneği geliştiremiyorlarsa,ilişkiler sona doğru daha çabuk gitmeye
mahkum olmaktadırlar.Elbetteki kadın ve erkeklerin,düşünme şekli,çözüm yolları farklı olacaktır.
İşte empati kurmanın devreye girdiği yer de tam burası olmaktadır.Kişiler karşısındakinin
güçlü olan duygularını dikkatle değerlendirmelidir.Sevgi,neşe,nefret,hayal kırıklıkları,acı çekme
gibi.Kişinin yaşadığı durumla baş edebilme gücüne saygı gösterdiğinizi belirtmek,onunla bağ
kurmanızı sağlar.Sonra bu konuyu birlikte çözümleyebileceğinizi,hatta neler yapabilceğiniz
konusunda detekleyici konuşmak,kişinin üzerinde güven ve rahatlama oluşturacaktır.Tabi ki tüm
bu söylenenleri yapabilmenin yolu iyi dinlemekten geçmektir.En derin sevgiler,en yoğun duygular,
güzel ilişkiler ve bitmez denilen evlilikler,dinleme ve empati eksikliğinden kaybedilmeye
mahkumdurlar.
Empati kurmanın yapı taşları,dinlemeyi bilmek,saygı göstermeyi bilmek,hoşgörü sahibi olmayı
başarabilmek,dinlerken düşünmeyi başarabilmektir.Empati sevgiyi doğuran ve geliştiren en güzel
iletişim yoludur.

Hayatımızı Kolaylaştıran Pratik Bilgiler

Çoğumuz zaman zaman çözüm üretmekte tıkandığımız anlar yaşarız.Hayatımızı kolaylaştıracak,
zamandan tasarruf etmemizi sağlayacak bilgiler ararız.Bu bilgilerden bazılarının sizlere yardımcı
olmasını dileriz.
Zamanla evdeki kapı,pencere yada çekmeceler açılıp kapanırken zorlanır.Bu durumda zorlanan
bölgelere vazelin sürmeyi deneyin.Kayganlaşıp,kolayca kapanacaktır.
Bir miktar suyun içine atacağınız yumurtalar,dibe çökerse tazedir.
Un paketi yada torbanızın içine defne yaprağı koyarak böceklenmesini önleyebilirsiniz.
Gözlük vidanız sık sık çıkıyorsa,vidalayacağınız deliğe renksiz oje damlattıktan sonra vidalayın.
Evde mobilyaların yeri değiştikten sonra halı üzerinde iz kalır.Bu izleri yok etmek için,üzerlerine
buz sürün.Eridikten sonra süpürün.
Evde sık sık birşeyler kırılır.Cam kırıkları çok küçük oldukları için tam olarak
temizlenemeyebilir.
Islak pamuk yardımıyla tüm ufak parçaları toplayabilirsiniz.
Fermuarlı giyeceklerinizi yıkarken,fermuarlarını kapatmayı ihmal etmeyin ve öyle yıkayın.
Fermuarların bozulmasını önlersiniz.
Bez ayakkabıların temizlenmesi zordur.Bir yastık kılıfının içine koyacağınız ayakkabılarınızı
çamaşır makinesinde rahatlıkla yıkayıp,tertemiz yapabilirsiniz.
Kot pantolonunuzun ömrünü uzatmak istiyorsanız;bol tuzlu suda oniki saat kadar
bekletin.Tersini
çevirdikten sonra 30 C de yıkayın.Hassas program da olabilir.Yüzünü çevirerek belinden asın.
Asla güneş ışığında kurutmayın.Gölgede kurutmak en uygun şekildir.
Gömlek ütüleyeceğiniz zaman,mutlaka düğmeleri ilikli olarak ütüleyin.Ancak düğmelerin üzerine
ütü sürmeyin.Daha rahat ütüleyeceksiniz.
Kışın radyatörlerinizin arka kısımlarına aluminyum folyo ile kaplayın.Sıcaklığı oda içine
yansıtırsınız.
Pamuklu giyeceklerin çekmemesi için,ilk aldığınız gece soğuk suda beklettikten sonra yıkayın.
Dirsekleriniz ve topuklarınızın sertleşmesini önlemek için limon dilimiyle ovuşturun.
Yeni tavanızın içinde bir miktar sirke kaynatırsanız daha sonra yapacağınız kızartmalarda
yapışma olmadığını göreceksiniz.
Fırında patates yapmadan önce 10 dk kadar haşlayın ve çatal yardımıyla delin.Çok rahat
piştiğini
göreceksiniz.
Ahşap eşya temizliği yaparken,birkaç damla sirke ve zeytinyağı ile ovarsanız,hem temiz hem
parlak olacaklardır.
Sertleşmiş etler için,sıvıyağ­sirke karışımı içinde bekletin.
Elbisenize sakız yapıştığında,bir naylon torbaya koyun ve buzlukta 1 saat bekletin.Rahatça
çıktığını göreceksiniz.
Yaptığınız böreğin daha lezzetli olmasını istiyorsanız,hazırladıktan sonra buzdolabında en az 1
saat
bekletin ve öyle pişirin.
Naftalin kullanmak istemeyenler,onun yerine limon kabuğu yada karanfil kullanabilirler.
Kızartma yağının içine birkaç dal maydanoz koyarsanız evinize kötü kızartma kokusu
sinmeyecektir.

DeepWeb ve DarkWeb nedir?

Bilgisayarla ve internetle arası biraz iyi olan herkes DeepWeb kavramını şuradan ya da buradan bir
şekilde duymuştur. Kelime anlamı “Derin İnternet” olan DeepWeb hakkında araştırma yapmak
isterseniz sizi pek çok korkunç görsel, “DeepWeb’in hayatını nasıl mahvettiğini” anlatan yazılar ve
“orasının” ne kadar korkunç bir yer olduğunu anlatan, bol gerilim müziği ile bezenmiş videolar
karşılayacaktır.

Peki, aslında nedir bu DeepWeb?

DeepWeb, Google, Yahoo, Mozilla, Yandex, Explorer vb. gibi günlük hayatta kullandığımız arama
motorları tarafından indexlenmeyen, yalnızca Tor Browser gibi tarayıcılar ile ulaşılabilecek olan ve
“asdfghjklujmnhytgb.onion” gibi akılda tutulması imkansız olan ve genelde .onion olan uzantılara
sahip olan içerikleri barındıran internet bölümüne denir. Öyle ki bizim yalnızca internetin yüzde 4’ünü
kullandığımız ve DeepWeb’in asıl internetin yüzde 96’sını oluşturduğunu iddia eden efsanevi bir
anlatım vardır. Doğruluğunu teyit etmek ise imkansıza yakındır.
Sanıldığı gibi DeepWeb’e girmek başlı başına suç değildir ki Tor Browser kullanmak da yasaldır. Yani
internette sık sık söylendiği gibi DeepWeb’e girdiğiniz gibi kapınıza polis dayanmaz. Ama…
Buraya kocaman bir ama yazmak zorundayız. Şöyle ki: Söylediğimiz gibi, her ne kadar DeepWeb’e
girmek başlı başına bir suç olmasa da “DarkWeb” olarak adlandırılan ve DeepWeb’in karanlık yüzü
olan “Karanlık İnternet”, DeepWeb’de ciddi bir yer kapladığı için, isteyerek ya da istemeyerek başınızı
derde sokma ihtimaliniz yüksektir.
DarkWeb neler mi içerir?
En basitinden parayla sizin için hırsızlık yapacağını söyleyen kişilerin ilanları, hırsızlık videoları, web
siteleri üzerinden uyuşturucu satışları, silah satışları, çalınan malların satışları, kiralık katil ilanları vb.
gibi içerikler barındırır. Psikolojinizi bozacak derecede çirkinleştiği yerlerde ise çocuk pornoları, ceset
pornoları, işkence ve tecavüz pornoları (önce tecavüze uğrayan daha sonra işkence ile öldürülen genç
kızların ve çocukların videoları), işkence görüntüleri ve cinayet görüntüleri içerir. Ayrıca evsiz ve
kimsesiz insanlar üzerinde (bazen küçücük bebeklerin üzerinde) sipariş üzerine yapılan deneylerin
görüntüleri de mevcuttur. Görüntüler, insanları insan olduğu için kendisine lanet ettirebilecek kadar
vahimdir.
Tüm bunların yanı sıra, devlet sırları, Hitler’e ait olduğu söylenen görüntüler, uzaylı görüntüleri
olduğu iddia edilen videolar ve onların üzerinde yapılan deneyler yer almaktadır.
Somut bir örnek vermek gerekirse: Bu günlerde yaptığı her açıklama ile gündemi sarsan ve
devletlerce kırmızı bültenle aranan Jullian Assenge’in, yayınladığı WikiLeaks belgelerini DeepWeb’ten
aldığı söylenir.
DeepWeb’te alışverişler ise Bitcoin ile yapılır. Bitcoin sanal bir paradır ve her ne kadar “takibi
imkansız” şeklinde lanse edilse de tamamen anonim değildir. Yine de kullanıcının tespit edilmesi daha
zordur. Bir Bitcoin’in piyasa değeri ise günümüzde 867 lira ile ifade edilmektedir.
“Peki, madem her türlü pislik, görüntüleri ile burada, polisler ne yapıyor?” diyebilirsiniz. DeepWeb ile
ilgili bir diğer çok bilinen özellik de için de çok fazla polis ve istihbaratçının olduğudur. Zaten
DeepWeb’de ilgilenmemeniz gereken şeylerle ilgilenmeye başladığınızda polisin kapınıza dayanma
ihtimalinin yüksek olmasının sebebi de budur.
DarkWeb’de illegal olan içerikler ile ilgilendiğiniz takdirde çekinmeniz gerekenler yalnızca polisler de
değildir. Unutmayın DeepWeb’de herhangi bir suç görüntüsü yayınlayanlar ya da açıkça uyuşturucu
satanlar, kendilerini “uzman polislerden” dahi uzun süreler koruyabilecek kadar bu işte
profesyonelleşmiş olan kişilerdir. Zaten bilişim dünyasında işlenen suçların zanlılarının nadiren
yakalanabiliyor olmasının temel nedeni budur: İşlerinde son derece uzman olmaları. Eğer uzman
olmazlarsa zaten bu işi yapamazlar.
Daha net anlatmak adına örnek vermek gerekirse DeepWeb de suç içeren içerikleri yayınlayan birisini
yakalamak, öfke cinayeti işlemiş olan herhangi bir katili değil, ne yaptığını kesinlikle bilen özel eğitimli
bir seri katili yakalamaya çalışmak gibidir.
Eh, bu işi bu kadar iyi bilen insanların arasında internetten bulacağınız birkaç ip ve kimlik saklama
numarasının sizi gerektiği gibi korumasını beklemek, bir hayal olacaktır.
Demek istediğim şeye örnek vermek gerekirse, siz hiçbir illegal siteye girmediğinizi düşünerek içiniz
rahat bir şekilde DeepWeb’den çıkarken birileri çoktan sizin tüm bilgilerinize ulaşmış ve kimliğinizi
satılan kimlik bilgileri arasına eklemiş olabilir.
Biliyoruz, bu yazı da dahil pek çok anlatım sizin DeepWeb’e göz atma merakınızı tetikliyor. Ancak bir
kez olsun merakınızı unutmanızı ve yeterince şey öğrendiğinize karar verip günlük internet trafiğinize
devam etmenizi öneririz. Kendi iyiliğiniz, en azından akıl rahatlığınız için…
Google, Yahoo, Explorer, Firefox gibi tarayıcıların bu içerikleri indexlemekten kaçınmasının bir sebebi
var, öyle değil mi?

Gerçek Arkadaş İlişkileri

Arkadaş denilince akla, yarenlik, yoldaşlık, sır ortağı, sırtını dayayabileceğin kocaman bir dağ gelir. Bundan iyisi var mıdır? Birincil ebeveynlerinin bilmediği sırlarını arkadaşlar bilir mesela. Ya da sevgilinin görmesini istemediğin en kaba hallerini bilen yine arkadaşlardır. Arkadaşlara ne kadar kardeş gözüyle baksak ta aslında kardeşten daha yakındırlar. Bizden birileridir onlar, elimizde tuttuğumuz aynadırlar. İlkokulda beraber ceza alır, lisede bazen aynı kişiye sevdalanır, sırf dostluğumuz bozulmasın, üzülmesinler diye hoşlandığımız kişilere içimiz yansa da yaklaşma taktikleri verir, sınavlarda kopya heyecanı yaşar, üniversite hazırlık testlerini çözmek için toplanır bilgisayar oyunu oynar, bunaltan hayata meydan okur beraber ilk içki deneyimini yaşar, kötü günlerinde teselli eder, en önemli sınavımıza arkadaşımız hasta diye girmez hep yanında kalırız. Çocukluk arkadaşlarımızdan bazıları hala yanımızdadır. Kimileri sadece anılarda… Bazılarını kızarak anar, bazılarına övgüler bağışlarız. İlkleri paylaştığımız kişileri yıllar sonra resim albümlerimizde gördüğümüzde kimi zaman gelir hatırlamayız bile. Bir zamanlar sonsuza kadar kardeşlik sözü verdiğimiz kişiler kendi yansımamızın içine hapsolup kalmıştırlar.
Adalet terazimizde, hayatımızdan çıkıp giden arkadaşlar daima hatalı olan taraftırlar. Bize yapılmış mutlaka bir kabahat, iftira bulunmaktadır. Hem onlar bir hata yapmamış olsalar yanımızda olurlardı öyle değil mi? Zira onları kendimizden uzaklaştıran asla bizler değiliz.
Adalet terazinizin hiç sizi kayırdığını düşündünüz mü? Ne de olsa size çalışan bir terazi. Daima sizin çıkarlarınızı düşünecektir. Ya karşı tarafın terazisi de onu haklı buluyorsa? Ki muhtemelen bu böyledir. Ne yapacaksınız? Kendi terazinizin doğruluğunu nasıl kanıtlayacaksınız? Eminim kanıtlama çabaları da anlamsız kalacaktır çünkü karşı tarafta mutlaka haklı nedenler bulacaktır. Arkadaşlarımızla ilişkilerimiz gerçeklik düzeyinde başlasa da, ütopik düzeyde devam etmektedir. Zaman geçtikçe ve kendimizi daha yakın hissettikçe gerçeklik düzeyinden çıkar ütopik evrene geçeriz. Onların her anımızda yanımızda olması bize büyük bir güvence ve kötü geçen günlerin ardından sinirimizi boşaltma garantisi verir. Açıkçası sadece bize katlanmalarını bekleriz. Bazı anlar gelir sanki arkadaşlık sözleşmemizde değişmez hükmündeki maddeymiş gibi bize katlanmaları gereksiniminin doğal olduğunu düşünürüz. Çoğu kez bu ve benzeri düşündüğümüz için resim albümlerimizdeki ismini hatırlayamadığımız kişi listemiz fazladır. Çünkü tek taraflı düşünüyoruz. Oysaki onlar, bizim hedef tahtamız oldukları için değil, yansımamız oldukları için yanımızdalar. Böyle durumları yaşamamak için öncelikle empati kurmalı, başta kendimizi olmak üzere dostlarımızı dönüştürmeli, hayali sözleşmemizdeki olmaması gereken dominant maddeleri değiştirmeliyiz. Bunu yaparak hem arkadaşlarımızı hem de kendimizi birbirimize yeniden kazandırmış olur, yapay arkadaşlığımızı kalıcılaştırmış oluruz.
Empati kurduğumuzda yanlış anlaşılmalar ortadan kalkacak, cümlelerimize eskiden olsak diye başlayacağız. Örneğin; eskiden olsak, mutlu bir anımızı paylaşmak için aradığımız arkadaşımız telefonlarımıza yanıt vermeyince muhtemelen bizi önemsemediğini veya ilgi odağı olmaktan çıktığımızı düşünürdük. Şimdi ise, önemli bir işi olabileceğini, kendi hayatıyla ile ilgili çeşitli sebeplerden dolayı yanıtlayamama olasılığının olduğunu veya sadece sonra aramamız gerektiğini düşünür üzerinde durmayız. Bana göre, gerçek arkadaş ilişkileri tüm bu küçük problemlerin çok daha üstündedir. Her lüzumsuz günümüzde yanımızda olandan çok bizi eleştiren, dönüştüren, topluma ve benliğimize kazandıran kişiler gerçek arkadaşlardır. Ve bu kurduğumuz ilişkiler gerçek arkadaş ilişkileridir.

 

Duygusal Egolarımız

İnsanlığın geçmişi milyarlarca yıl öncesine dayanır. Sözcük kavramını bilmeyen insanlardan çok çeşitli
dil kavramlarının çıkması tam anlamıyla değişimin somut göstergesidir. Var olmuş ve var olacak olan
her şey gibi insanlarda değişir ve gelişir. İnsanlar gelişir gelişmesine fakat şu da bir gerçektir ki,
insanlar gelişirken duyguları da bir o kadar zayıflamaktadır. Bunun temel nedeni de kendini
unutmasıdır.
Eskiden iletişim kurabilmede en önemli unsur olan duygular, şimdiler de birçok insanın bilmediği
veya görmediği bir olgu haline gelmiştir. Kelimeler, duygularımızı katılaştırmış olabilir mi? Duyguların
yok olduğuna inanan biri değilim. İnsanlığın var oluşundan bu yana içgüdüsel dürtülerimiz her zaman
benliğimizin içindeydi. Ben hamurumuzda olan bir maddenin yok olacağına inanmayanlardanım.
Kelimeler vasıtasıyla duygularımızın dönüştüğü ve değiştiği fikrine yatkınım. Bu durumu örneklerle
daha anlaşılır hale getirmek istiyorum. Uzun metrajlı belgesellerde izlediğimiz üzere, ilk insanlar
konuşma yetisini kazanmadan önce bile sevmeyi ve sevişmeyi biliyorlardı. Çocuklarına bakmayı ve
korumayı da biliyorlardı. Bu hareketler av avcı ilişkisi içerisinde ki içgüdüden ziyade tamamen
duygusal bağlarımızdı. Aynı zamanda birçok gizli öğretiye tanıklık etmiş kişilerin düşünce yoluyla
konuşabildiklerini de bilmekteyiz. Günümüzde bu durumlar filmlere konu olsa da, gerçekliğini hepimiz
biliyor, kendimiz kullanamadığımız için reddediyoruz. Geçmişte bütün iletişim şekilleri duygusal
bağlarla gerçekleşirken günümüzde bu tam tersi bir hal almıştır. Hayatımıza para girdiğinden beri
duygularımızın pek bir önemi kalmamıştır. Bu durumu kadın ve erkek üzerinden gideceğim
örneklerimle açıklayacağım.

Klasik Kadının Duygusal Çizelgesi;

Günümüzdeki klasik kadın, aile baskısı nedeniyle ilkokul sıralarından, son anlarına kadar çoğunlukla
hemcinslerinin dışında biriyle iletişim kurmaz, okulunu bitirdiği andan itibaren çeyiz hazırlıklarına
başlar, ailesinin uygun gördüğü bir erkek ile evlenir. Karşısındaki erkekle duygusal bir iletişimi
olmadan kendisini onun himayesi altında bulur ve bu duruma katlanmak zorunluluğunda olduğunu
hisseder. Çocuklarıyla ilgilenip, hayatının sonlanacağı günü bekler. Buradan çıkartacağımız duygusal
çizelgeler şunlardır. Zamanla kadına toplum kendi belirlediği bir rolün kostümlerini giydirmeyi
başarmışlardır. Dolayısıyla doğan her kız çocuğu, bu role uygun yaşamayı öğrenerek büyüdüğü için,
belirlendiği rol dışındaki duyguların hiçbirini bilmez. Kadının bildiği tek duygu anneliğin hissettirdiği
saf duygudur. Bunların dışındaki duygular, hamurunda olsa da bilmez. Severek evlenen kadınların bile
küçümsenmeyecek kadar fazla olan kısmı hayatını belirlenen bu role göre yaşar ama farkındalığı
olmaz. Kadına kendi içinde var olan duygular öğretilmemiş, en ufak bir farkındalıkta hor görülmüş,
öğrenmemesi içinde elinden gelen yapılmıştır. Sonuç olarak kadın olan insan duygularını erk yapının
içerisinde saklamaktadır.

Klasik Erkeğin Duygusal Çizelgesi;

Klasik Erkek, doğduğu günden beri her zaman baskın olması gerektiği duygularıyla yetiştirilmiştir.
Baskınlık, sertlik, yönetme ve idare etme zorunluluğu erkeklerin duygularını içlerine hapsetmiştir.
Erkeklere ağlamayı neden ayıp karşıladıklarını sorduklarınızda, tümüne yakın çoğunluk öyle olması
gerektiğini söyler durur. Ama geçerli bir neden hiçbiri gösteremez. Ağlamanın kendilerini zayıf
göstereceği öğretilerek, duygularının çıkış noktasındaki hassas çizgiyi silmeyi başarmışlardır. Bu
yüzden erkekler sert ve daima çalışmakla yükümlüdürler. Bunlarda toplumun belirlediği rollerin
kostümüdür. Kadınlar gibi erkeklerde belirlenen kostümleri giyerler. En içler acısı durum ise, bu
kostümleri sabırsızlıkla doğacak çocuklarına hazırlamalarıdır.
Kadınında erkeğinde düşlediği tek şey, maddi kaynakların yeterliliğidir. Aralarındaki iletişimin ve
duygunun yeterliliği önem arz etmemektedir. Hayvanlarda dikkatimi çeken bir durumu yazmadan
edemeyeceğim. Aslanların dişisinin veya erkeğinin ne kadar yırtıcı olduklarını biliriz. Ama aynı
zamanda da yavruları için ne kadar duygusal olduklarını da. Ailesi ile arasındaki duygusal bağları
belgesellerin baş konusu olmuştur. Aslanlar, hem yırtıcı hem duygusal olabiliyorsa insanlar neden
hem çalışan hem de duygulara sahip bireyler olamıyor? Üstelik düşünebilen en muhteşem
yaratıklarken… İnsanlık büyüyor ama duygusal yönümüz kayboluyor. Gerçek duygularımızı bulmak
için yola koyulmalıyız.

Sanat için Sanat

Geçmişten günümüze kadar süren bir tartışmadır, sanatın toplum için mi yoksa sanat için mi olduğu. Bu
durum günümüzde hala tartışılmaktadır. Tarihi çok eskiye dayanan sanat, bütün toplumlarda farklı
yapıtlarla oluşum kazanmıştır. Burada önemli olan sanatın ne için ve neden yapıldığıdır. Sanatçı aşık olur,
aşık olduğu kişiye ise şiirle, türküyle, resimle aşkını dile getirir. Bu anlatımların içerisinde toplum yoktur.
Sanatçı tamamen özgün ruh haliyle duygularını sevgisiyle birleştirip ortaya koymuştur. Bir resmi
yaptıktan sonra bu eseri günümüzün galerilerine veya eski toplumlarda alışveriş için tek adres olan pazar
yerlerinde satışa sunarsak, yaptığımız sanatı satmış oluruz. Bir eserimizi satarsak, toplum anladığı gibi
yorumlayabilir, belki de yapılış amacımızın çok dışında yanlış anlaşılma ve yorumlamalar olabilmektedir.
Yanlış anlaşılmalara sanatçının gözünden bakalım.

Toplumdaki Sanatçı

Sanat toplumda çok geniş bir alana yayılır. Yemek yaptığımızda bile onu bir sanat eserine çevirebilirsiniz.
Duygu, his, düşünceden oluşan hamur her zaman gerçek tadı verir. Resim yapan bireyi ela alalım.
Ressam doğada bir resim yapmak ister, elinde bir fırça önünde bir tuval ve karşısında doğa manzarası
vardır. Kuşların muhteşem sesleri, bin bir çeşit çiçekler, şekilli değişik meyve ağaçları vardır. Baktığımızda
her şey yerli yerindedir. Fakat bu sanatı yapacak sanatçı yok ise oradaki güzel duran dağ, kokulu çiçekler,
öten kuşlar kendilerine güzellerdir. Doğa yürüyüşüne çıkan farklı iki insana, gördüğü manzarayı
yorumlamasını isterseniz, kişilerden biri dağ ve taş gördüğünü söyleyip geçiştirirken, bir diğeri ise dağın
kıvrımlarını fark edip, bir nesneye bile benzetebilir. Kimi sevdasına benzetebilir, kimisi sevdalısına. Dağ
aynı dağ ise, çiçek aynı çiçek ise neden insanlar farklı yorumlamaktadırlar? Doğayı farklı yorumlayan bu
iki insanı tuvalin önüne koyarsak kim daha güzel resim yapar? Ya da ikisinin de ortaya koyacağı resimler
sanat eseri midir? Hangisi sanatçıdır? Ortada sanatçı var mıdır? Birisi baktığı en ufak noktayı binlerce
cümleyle anlatan, diğeri ise baktığında somut şeyler dışında bir şey göremeyen yorumlayamayan
kişilerdir. Herkes resim yapabilir. Kimisi resmetmek istediği doğaya, yıllardır çocuk bekleyen anne ve
babaların, bebeklerine baktığı aşktaki duyguyla bakarken, kimisi bir şey göremez. Sanatçı doğaya aşktır,
aslında her şeye aşıktır. Aşka duyduğu hislerin kelimelere dökülmüş halidir fırça darbeleri. Sanatçı
sanatıyla iç içedir. Herhangi bir nesneyi istediği gibi yansıtabilmektedir tuvallerine. Toplum da, aşkını dile
getirebilen, kendinden de bir şeyler bulduklarını düşündükleri sanatçıları sevmektedir. Bu sanatçıların
eserlerini beğenmektedirler. Kendilerini içinde bulmadıkları hiçbir şeyi kolayca sevemez toplum. Buda bir
çok sanat eserinin anlanmamasına ve sanatçı unvanı verilmemesine neden olmaktadır. Sanat, illa
toplumun beğenmek zorunda olduğu bir şey değildir. Bir kişinin el emeğiyle yapılmış, kendince çeşitli
duyguları ifade edebilen her şeydir sanat.

Para İçin Toplumun İsteklerinde Kaybolan Sanat

Bazı insanlar sadece para kazanmak için resim yapmakta, şarkı söylemektedirler. Asıl amaçları toplumun
istediği biri olmaktır. Toplumun istediği biri oldukları zaman iyi gelir elde edebileceğini bilen, sanatçı
ruhundan çok ticaretçi ruhlu kişiler olabilmektedir. Böyle insanların ne çizdikleri, ne yazdıklarının bir
önemi yoktur. Onları yansıtıp yansıtmamalarının da önemi yoktur. Toplumdaki geniş kitleyi yansıtmaları
yeterlidir. Bu düşünceye sahip insanlarda, toplumun istediklerini yaptıkları için güzel eserler ortaya
koyabilmektedirler. Ben toplum için yapılan sanata sanat değildir demiyorum. Sadece bu durumun
sanata ağır geldiğini savunuyorum. Böyle olmaması gerektiğini savunuyorum. Sanatın en içten
duyguların ürünü olarak dışavurumunu seviyorum. Aksi halde muhasebe kayıtlarını girmekle, bir şarkı
sözü karalamak arasındaki farkı göremez oluyorum. Muhasebe yapmak büyük emek gerektiren, herkesin
harcı olmayan bir iştir. Fakat sanat statüsünde değildir. Tek amacı para kazanmak olan kişinin toplum
adına bir şeyler karalaması, sanat eseri olsa da sevdiğim ve yapılması gereken bir yöntem olduğunu
düşünmüyorum. Şunu da belirtmeliyim ki, sanatını tamamen kendi istediği gibi yapan, bilginin
toplumdan saklanmasına inanmadığı için toplumla paylaşan insanlara saygım sonsuzdur. İki durumdaki
sanatçı bana göre birbirinden çok farklıdır. Ama bu farkı ayırmak ne kadar kolaydır orası bilinmez.
Sanatın sanatçıya et ve kemik olması için, sanatın sanat için yapılması gerektir. O zaman gerçek olan
sanatçı ortaya çıkacaktır. Sanat her zaman sanat içindir ve sanat için kalması gerekir. Ancak bu şekilde
kalırsa, sanat ölümsüzleşir.